Victor Hugo'nun en önemli eserlerinden biridir Notre Dame'ın Kamburu.Victor Hugo "Sefiller" isimli eserinde topluma eğilmiş,"Deniz İşçilieri" isimli eserinde doğa üzerine yoğunlaşmış,Notre Dame'ın Kamburu'nda ise din üzerine çatışmaları yazıya dökmüştür.Kendince toplum,din ve doğa üçlemesi yapmıştır Victor Hugo.Bu üç eseri de dünyaca ün kazanmasına katkı sağlamıştır.
Notre Dame'ın Kamburu'nun şimdiye kadar filmleri çekilmiş,çizgi filmleri, balesi,tiyatrosu ve müzikali yapılmıştır.Bende bunlardan biri olan müzikalini dün izleme fırsatı buldum.İlk müzikal gösterimi 18 Eylül 1998 yapılan eserin videosunu internette bulmam aynı zamanda türkçe altyazısını bulabilmem benim için harika bir olaydı.Bu müzikalden uzun süredir haberim vardı fakat youtubedan bölük pörçük izlemiştim.Bütününü izlemenin verdiği haz bambaşka.Müzikalin sözlerini Luc Plamondon, bestelerini ise Richard Cocciante yapmış ve harika bir iş başarmışlar doğrusu.Özellikle müzikalin "Belle" isimli parçası dünya çapında bir üne kavuşmuştur.Eser Fransa'da sahnelenmesinden sonra dünya çapında büyük bir başarı elde etmiş, Avrupa,Asya ve Amerika da farklı kadrolarla sahnelenmiştir.Fransa'da yapılan orjinal gösterimin kadrosunda;
yer almaktadır.Ben özellikle Garou,Bruno Pelletier, Daniel Lavoie ve Hélène Ségara'ın performanslarını çok beğendim.Tasarımda Notre Dame'ın gotik yapısını da sahneyi taşımayı başarmışlar.Koreografiler de oldukça göz dolduruyor.Kimsesizlerin sığınma istedikleri sahnelerde oldukça etkileyiciydi.Kısacası nefis bir çalışma eğer imkanınız varsa mutlaka izlenmeli.
İngiltere'nin eserleri en çok okunan yazarlarından biri olan Willy Russel'in eseri Rita (Educating Rita) 'yı geçen ay Kocaeli Büyükşehir Belediyesi tiyatrosundaki oda tiyatrosu temsili ile izleme fırsatım oldu.Oldukça dikkat çekici olan eser , genç yaşta evlenmiş fakat içindeki bilgi açlığını doyuramamış olan Rita'nın açık üniversite yoluyla edebiyat eğitimi almasını konu ediniyor.Rita'nın özgün bir yanı olduğunu fark eden öğretmeni Frank oyun boyunca onun diğer kuru ezberden başka bir şey bilmeyen edebiyatçılar gibi olmamasını sağlamaya çalışsa da eğitimini tamamlamak isteyen Rita onlar gibi olmaya çalışmaktadır.Eserin başında cahili oynayan Rita, ilerleyen bölümlerde cahil ile bilginin arasında sıkışıp kalmış bir insanı canlandırır.Yaz okuluna gidip gelmesi ile de özgüveni yerine gelmiş tam bir bilgin olur Rita.Ondaki bu değişimi üzülerek kabul eden öğretmeni Frank ise Rita'ya aşık olmuştur.
Süleyman Demirel Kültür Merkezinin o küçücük oda tiyatrosu salonunda Funda İlhan (Rita) ve Ufuk Aşar'ın (Frank) çok büyük işler başardığını söylemek mümkün.Sahne tasarımı da oldukça göz dolduruyordu.Ben izlerken oldukça etkilendim.Eve gelir gelmezde eser ile ilgili araştırma yaptım.Böyle güzel bir oyunun Türkçeleştirilmiş halini kitap olarak basmamaları beni çok üzdü.
Eserin aynı zamanda 1983 yapımı filmide mevcut.Başrollerini usta oyuncu Michael Caine (Frank) ve Julie Walters (Rita) canlandırıyor.Film mekan bakımından daha çok olanak sağlıyor bizlere.Rita'nın eşini ve ailesini, Frank'in birlikte yaşadığı kadını ve öğrenci çevresini görmemize olanak tanıyor.Bugün izlediğim filmide oldukça başarılıydı.
Eser bazı tiyatro eleştirmenleri tarafından George Bernard Shaw'ın "Pygmalion" a benzetilmiş.Pygmalion'u okumamış olsamda "My Fair Lady" ismiyle uyarlanan film müzikalini izleme fırsatım oldu.Onunda ana temasında çiçekçi bir kız olan Eliza'yı eğitmek vardır.Fakat bence Willy Russel bu eserinde sadece eğitimin önemini değil kuru ezbere dayalı olan eğitimi eleştirmektedir.Örneğin size bir konu hakkında makale yazmanızı istediklerinde kendi özgün düşüncelerinizi yazamazsınız.Çünkü yazarsanız onların istediğini yapmamış olursunuz bu durumda da sınavı geçemezsiniz."My Fair Lady" de ise iyi bir eğitimle birçok şeyin başarılabileceği anlatılmaktadır.
Kısacası eserde söylenecek başka bir şarkı ile söylenecek daha iyi bir şarkı arasındaki farkı anlatmaktadır bizlere Willy Russel.
"İnsan her gün bir parça müzik dinlemeli, iyi bir şiir okumalı, güzel bir tablo görmeli ve mümkünse birkaç mantıklı cümle söylemelidir." demiş Goethe.Belki yaşadığı dönemde sinema olmuş olsaydı , haftada birde olsa güzel bir film izlemeli derdi.Bu söz ilk olarak memleketimde en sevdiğim kitabevinin hediye verdiği ayraçta görmüştüm.Yıllardır ayracın tasarımı değişir ama söz değişmez.Bu sözü ilk okuduğumda o kadar çok etkilemişti ki beni üzerinde epey düşünmeme neden olmuştu.Düşünmem özellikle sanatta resim alanında oldukça eksiğimin olduğunu farketmemi sağladı.Ve bir süredir elimden geldiğince tablo bakmaya yorumlamaya çalışıyorum.Herkesin tarzı birbirinden farklı ama özellikle sevdiğim ressam Salvador Dali oldu.Bunda en çok sürrealist olması etkili oldu sanırım.
Sözden de anlaşılacağı gibi bugünkü yazım birazcık herşeyden olucak.Umarım sıkmam sizleri.
Öncelikle bugünkü müziğimiz en sevdiğim klasik müziklerden olan "Albinoni-Adagio G Minor"dür.Bu müziğin bende anlam ve önemi çok büyüktür.2009 yılındaki Üniversite mezuniyet fon müziğim olmakla birlikte kendisi kardeşimi ağlatmıştır.Çok çeşitli coverlarını youtubeda bulabilirsiniz ama sizlerle benim favorilerimi paylaşmak istiyorum.İlk parça tamamen enstrumentaldir.İkincisine ise sözler eklenmiştir.Parçanın Türkçe coverıda bulunmaktadır.Fakat şahsım tarafından beğenilmemiştir.(Meraklısına türkçe cover-Meyra Adagio Elveda)
Bir parça müziğimizi dinledikten sonra sırada iyi bir şiir okumaya geldik.Burayada benim maceracı ruhumu yansıtan bu aralar en sevdiğim şiiri paylaşıyorum.
YAVAŞ YAVAŞ ÖLÜRLER
Yavaş yavaş ölürler
Seyahat etmeyenler.
Yavaş yavaş ölürler
Okumayanlar, müzik dinlemeyenler,
Vicdanlarında hoşgörüyü barındıramayanlar.
Yavaş yavaş ölürler
Alışkanlıklarına esir olanlar,
Her gün aynı yolları yürüyenler,
Ufuklarını genişletmeyen ve değiştirmeyenler,
Elbiselerinin rengini değiştirme riskine bile
girmeyenler,
Bir yabancı ile konuşmayanlar.
Yavaş yavaş ölürler
Heyecanlardan kaçınanlar,
Tamir edilen kırık kalplerin gözlerindeki pırıltıyı
görmek istemekten kaçınanlar.
Yavaş yavaş ölürler
Aşkta veya işte bedbaht olup yön değiştirmeyenler,
Rüyalarını gerçekleştirmek için risk almayanlar,
Hayatlarında bir kez dahi mantıklı tavsiyelerin dışına
çıkmamış olanlar Pablo Neruda
Şair ne kadar güzel yazmış değil mi?İnsanı üzerinde epey düşündürüyor.
Güzel bir tablo görme zamanı geldi.Yukarıda bahsettiğim gibi sevdiğim ressam Salvador Dali'den.Salvador Dali'nin uzunca süre kadınlar ilgisini çekmemiş.Fakat Gala ile tanışması hayatını tamamen değiştirmiş.Gala; sürrealist şair Paul Eduard'ın eşiymiş.Fakat Gala eşinden boşanmış(Dali ile yakınlıkları sebebi ile) ve Dali'nin en iyi arkadaşı,danışmanı ve aynı zamanda esin kaynağı olmuş.Bu yüzden Gala'yı defalarca resmetmiş.Sizlerle paylaşacağım bu resimde de görülen kadın Gala'dır.Resmin adı "Gala Of The Spheres"dır.(resme tıklayın büyüsün)
Mantıklı cümle kurmaya gelince,bu görevi sizlerin parlak zekasına bırakıyorum.Hepimiz bloglarımızda zaten kendimizce mantıklı birşeyler paylaşıyoruz bu yüzden mantıklı cümle kurma işinide başardığımıza inanıyorum.
En son olarak sevdiğim bir filmin tavsiyesi kalıyor.Her ne kadar rahmetli sözünde söyleyememiş olsada bence çağımızın olmazsa olmazlarından.Eminim yaşasaydı söylerdi.Sizler için seçtiğim film birazcık eskilerden.Eski film izlemeyi çok seviyorum.Çünkü yaratıcılığın efekt olarak kullanıldığı dönemlermiş o zamanlar ve aşklar daha safmış.
Filmimiz adı "It's a Wonderful Life".Hayatımda çok önemli yeri olan filmlerden biridir.Birazcık fantastik fakat insan yaşamı için oldukça anlamlı bir eserdir.Konusuna kısaca değinecek olursak;George Bailey küçük bir kasabada dünyaya gelmiştir.Bu küçük kasabada büyümüş ve lisesini bitirmiştir.Her gencin yapmak istediği gibi Üniversiteye gitmek ve dünya seyahatine çıkmayı düşünmektedir.Fakat aniden gelişen olumsuz olaylar o küçük kasabadan ayrılmasına engel olmaktadır.Tam o engel aşılıyor derken yeniden bir engel ortaya çıkıyor.....Sonrasında bir melek düşünün, George için, gökyüzünden geliyor en sıkıntılı dönemininde hayatının anlamını kavramasına yardım ediyor...1946 yılı için bence süper bir "Frank Capra" filmi..mutlaka izlenmeli diyorum.Filmden karelerle sizleri baş başa bırakıyorum.
Yazıma son vermeden önce küçük kültür sanat dipnotları; 22 Ekim Cumartesi günü Kadıköy Süreyya Operasında "Aşk İksiri" isimli opera sergilenecektir.Biletlerimi aldım düşünen arkadaşlara tavsiye ederim.Kocaelinde yaşayan arkadaşlar için de bu ay Kocaeli Şehir Tiyatrolarında da "Kösem Sultan" gösterilecek güzel bir oyuna benziyor ben bu hafta içi biletlerimi almayı düşünüyorum.
Okuduğunuz için teşekkür ederken hepinize bol sanatlı günler diliyorum.
Ben kimim? sorusunu sürekli kendisine soran bir insanım.Tam yanıtını alabildin mi diye soracak olursanız...emin olun bilseydim burada böyle saçmalıyor olmazdım..zaten bu soru felsefenin en zor sorularından birisiymiş...bu yüzden kusura bakmayın klasik tabirlerle idare edeceğim.25 yaşındayım...tipik bir kova burcuyum..kitap okumayı,sinema,tiyatro vb faaliyetleri çok severim.Zaman zaman trekking de yaparım.Müzik ruhumun gıdasıdır dinlemeden duramam.Dinlediğim gibi başkalarına da asimile etmeyi severim.Sanırım bu huyum öğretmenlik psikolojimden kaynaklanıyor...Yani kısacası herkes gibi bende bu dünyadan göçecek olan bir insanım :)
